شهر غزل

 

 

  

               به نام خدا

 

              

                   بـهار شـوق شگفـت تـو را به جـانـم ریـخـت

               دو جرعـه از نـفـست را در استکانـم ریـخـت

               هـزار پــنــجـره تــقــدیـم آسـمـانـم کـرد

               هـزار زمــزمـه در بــاغ ارغــوانـم ریــخـت

               بـه احـتـرام تــو از نــو بـهـار سبـز آهـنــگ

                هـزار نــقـش بـهـارانــه در خـزانـم ریـخـت

               مـرا بـه شــوق تــو آن گونـه ذوق مـستی داد

               کـه پـنـج پـاره ی نــام تــو از زبـانـم ریـخـت

               «شکر فروش که عمرش دراز باد» چه کرد؟

               تـو را دو پـاره شکر کرد و در دهانـم ریـخت

               بـجـز تــو شــعر بـلـنـدی نـمی تــوانـم گـفـت

               بـجـز تـو طــرح بـلنـدی نـمـی تـوانـم ریـخـت

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        چهارشنبه ۱٧ فروردین ۱۳۸٤ - رضا معتمد

 

               

 

                          بــهـار تــازه 

                   اي بـهـار تـازه

               در ســكـوت كــوچـه بـاغ مـن قــدم بـزن

               ايـن ســكوت سـال هـاي پـر غـبـار را

               بــه هــم بــزن

               اي بـهـار تــازه

               مـن چـهـار بــاغ از تــو

               ديـرتــر رسـيـده ام

               چـار فـصـل سـبــز را

               تــو ديـده اي و مـن نـديــده ام

               اي بــهــار تــازه

               عـشــق

               رنـگ نــام تـوسـت

               كــوچـه بــاغ پـر غـبـار مــن

               در انـتـظـار گـام

                              تـوســت

               اي بـهـار تــازه

               زودتــر بـيــا و

                          ديــرتــر بــرو

               دلـپـذيــر مــن

                    از ايــن ديــار پــرغـبـار

                           دلـپـذيـرتـر بــرو

پيام هاي ديگران ()        PermaLink;        دوشنبه ۱ فروردین ۱۳۸٤ - رضا معتمد